In Zuid-Afrika heeft ene Bok van Blerk een nummer geschreven dat tijdens optredens duizenden mensen op de been brengt. Die duizenden liefhebbers van het lied van Bok van Blerk zijn Afrikaners die de ondergang van hun land beu zijn en die niet willen dat het met Zuid-Afrika dezelfde weg opgaat als met Zimbabwe. Het nummer van Bok van Blerk gaat over generaal Koos De La Rey.
Koos De La Rey was een Zuid-Afrikaanse oud-boerengeneraal die het opnam tegen de Britten in de Tweede Boerenoorlog. De Tweede Boerenoorlog, ook bekend als de Tweede Vrijheidsoorlog, was een oorlog tussen de Afrikaners (afstammelingen van Vlaamse en Nederlandse kolonisten) en het Britse Rijk. Na de Eerste Boerenoorlog bleef de Boerengemeenschap (Afrikanergemeenschap) onder druk staan van de Britten. In 1885 werd in Transvaal goud gevonden en dit deed een grote stroom van niet-Boerse immigranten (uitlanders) ontstaan. Velen van hen waren Britten en zij verhoogden de druk om de Boeren-regering omver te werpen.
De La Rey nam het dus op tegen de Britten, die onder leiding van Lord Kitchener stonden en die de Afrikaners wilden omver werpen om ongestoord de goud- en diamantmijnen te kunnen inpikken. Lord Kitchener had namelijk de bedoeling om het Britse imperium en zichzelf te verrijken, ten koste van de Afrikaners.
Bok van Blerk is geen extremist, maar iemand die zijn identiteit verdedigt, namelijk die van een blanke Afrikaner. De La Rey is het symbool van iemand die zich tegen onrecht verzette. En van Blerk en andere Afrikaners kunnen niet aanvaarden dat internationaal gestuurde 'positieve 'discriminatie' eigen mensen tot de bedelstaf veroordeelt. Ze willen niet langer aanvaarden dat Afrikaners vermoord worden in een land dat de criminaliteit de laatste jaren dramatisch heeft zien stijgen. Ze willen niet langer een systeem aanvaarden dat de aanwezigheid van de Boeren in Zuid-Afrika drastisch terugdringt en dat internationaal door linkse regimes wordt gesteund.
Surf dus naar YouTube, tik 'De La Rey Blerk' in, kijk en luister. U zal de geestdrift van het publiek begrijpen. Afrikaners weten nog wat identiteit betekent en ze schamen er zich niet voor.
Door het feit dat de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde nog steeds niet gesplitst is, komen allerhande Franstalige politici, zoals de minister van ontsnappingen Onkelinx, zich moeien met de verkiezingen in onze regio. Het is mogelijk voor deze Franstalige politici om in de rand rond Brussel, die volledig in Vlaanderen ligt, stemmen te ronselen en aldus wordt de indruk gewekt dat die rand een tweetalig gebied is. Met als gevolg dat steeds meer Franstaligen zich in die rand vestigen zonder te beseffen dat ze zich moeten aanpassen aan onze taal en cultuur. Nochtans zegt de grondwet duidelijk dat de rand eentalig Nederlandstalig gebied is. De verfransing van de rand rond Brussel doet iedere Vlaming, die niet beschaamd is om zijn identiteit, pijn aan het hart.
